Potykamy się na ubitej ziemi na różnego rodzaju broń białą. Publiczność będzie mogła zobaczyć walki z okresu od XI do XV wieku toczące się
z użyciem: tarcz, mieczy jednoręcznych i dwuręcznych, bastardów, toporów, kiścieni, cepów bojowych czy długiej broni drzewcowej.
Ponad dziesięcioletnie doświadczenie walczących gwarantuje wspaniałe widowisko.
Na dziedzińcu zamkowym do kolejnej walki staną: Rafał z Ryczyna h. Byk
przeciw Łukaszowi Wściekłemu
Proszę się dobrze przyjrzeć ich walce - obaj dobrze znają się na swoim fachu i każdy jest pewny swej wygranej - a jak będzie? -
zobaczymy. Zapowiada się efektowna walka.
Obaj walczący dzierżą w dłoni Kiścienie. Kiścień stanowił bardzo popularną broń piechoty średniowiecznej w całej Europie. Jest to broń bardzo
łatwa w wykonaniu i co najważniejsze - niedroga a zarazem bardzo skuteczna. Pierwowzorem kiścienia był cep młockarski, stosowany przy
żniwach, a odpowiednio zmodyfikowany o kilka łańcuchów stał się ulubiona bronią piechoty. Zaletą kiścienia jest jego waga - lekka jak na broń
obuchową, oraz łańcuchy, które odpowiednio użyte pozwalają razić przeciwnika ukrytego za tarczą. Dlatego w tych walkach jest bardzo ważna
precyzja zadawanych ciosów jak i sposób obrony przed nimi.
Ponadto proszę zwrócić uwagę na uzbrojenie ochronne. Obaj walczący maja na sobie kolczugę. Chroni ona rycerza przed ranami kłutymi i
ciętymi, niemniej poważnym minusem zbroi kolczej jest brak ochrony przed ciosami...
Na ubitej ziemi staną rycerze walcząc na broń białą średniowiecznej europy. Widzowie będą mogli zobaczyć walki na miecze
jednoręczne, bastardy, miecze dwuręczne, tarcze, kiścienie, topory, partyzany, buzdygany itp.)
Rycerstwo, jak dawniej bywało, walczy według obyczajów i zasad turniejowych z XIV wieku. Walkom towarzyszy głos narratora, który
fachowo i rzetelnie opisuje uzbrojenie walczących Przedstawiane przez nas walki są zróżnicowane. Odwołujemy się do etosu rycerskiego
jak walka na śmierć i życie o honor i prawdę w "Sądzie Bożym",a często też jest to szermierka z elementami humorystycznymi ku uciesze
najmłodszej gawiedzi.
